Pochodna funkcji jednej zmiennej -5sty
Strona: | WIKAMP Port |
Przedmiot: | Rachunek różniczkowy funkcji jednej zmiennej |
Książka: | Pochodna funkcji jednej zmiennej -5sty |
Wydrukowane przez użytkownika: | Gość |
Data: | piątek, 4 kwietnia 2025, 16:28 |
1. Wprowadzenie
W tym rozdziale poznamy:
- definicję pochodnej funkcji w punkcie
- definicję pochodnej jako funkcji
- interpretację geometryczną, fizyczną i ekonomiczną pochodnej funkcji w punkcie.
Nauczymy się jak
- badać istnienie pochodnej funkcji w punkcie korzystając z definicji
- liczyć pochodną funkcji korzystając ze wzorów (w tym pochodną funkcji złożonej i funkcji odwrotnej)
- wyznaczać równanie stycznej do wykresu funkcji w punkcie.
Film:
1.1 Pochodna funkcji w punkcie
...
Teoria
Definicja 1 Załóżmy, że funkcja jest określona na pewnym otoczeniu
punktu
. Niech
będzie różnym od zera przyrostem zmiennej
takim, że
należy do tego otoczenia. Niech
będzie przyrostem wartości funkcji odpowiadającym przyrostowi
Ilorazem różnicowym funkcji
w punkcie
dla przyrostu
nazywamy wyrażenie
Jeżeli istnieje i jest skończona granica
to nazywamy ją pochodną funkcji w punkcie
i oznaczamy
lub
.
Zatem
(o ile granica ta istnieje i jest skończona).
Uwaga 1 Iloraz różnicowy może być także zapisany w postaci
Wówczas pochodna funkcji w punkcie
ma postać
Definicja 2 Załóżmy, że funkcja jest określona na pewnym prawostronnym otoczeniu
. Niech
będzie różnym od zera przyrostem zmiennej
takim, że
należy do tego otoczenia. Niech
będzie przyrostem funkcji odpowiadającym przyrostowi
Jeżeli istnieje i jest skończona granica
to nazywamy ją pochodną prawostronną funkcji w punkcie
i oznaczamy
lub
. Zatem
Uwaga 2 Pochodna prawostronna funkcji w punkcie
może być także zapisana w postaci
Definicja 3 Załóżmy, że funkcja jest określona na pewnym lewostronnym otoczeniu
. Niech
będzie różnym od zera przyrostem zmiennej
takim, że
należy do tego otoczenia. Niech
będzie przyrostem funkcji odpowiadającym przyrostowi
Jeżeli istnieje i jest skończona granica
to nazywamy ją pochodną lewostronną funkcji w punkcie
i oznaczamy
lub
. Zatem
Uwaga 3 Pochodna lewostronna funkcji w punkcie
może być także zapisana w postaci
Twierdzenie 1 Warunek konieczny i wystarczający istnienia pochodnej w punkcie Funkcja ma pochodną w punkcie
wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją i są sobie równe pochodne jednostronne funkcji
w punkcie
. Wówczas
Definicja 4 Załóżmy, że funkcja jest określona i ciągła na pewnym otoczeniu punktu
. Mówimy, że funkcja
ma pochodną niewłaściwą w punkcie
, gdy
Wówczas piszemy
Definicja 5 Załóżmy, że funkcja jest określona i ciągła na pewnym prawostronnym otoczeniu punktu
. Mówimy, że funkcja
ma pochodną niewłaściwą prawostronną w punkcie
, gdy
Wówczas piszemy
Definicja 6 Załóżmy, że funkcja jest określona i ciągła na pewnym lewostronnym otoczeniu punktu
. Mówimy, że funkcja
ma pochodną niewłaściwą prawostronną w punkcie
, gdy
Wówczas piszemy
Definicja 7 Załóżmy, że funkcja f jest określona, ciągła i ma pochodną w każdym punkcie x zbioru A. Funkcję
nazywamy funkcją pochodną lub pochodną funkcji na zbiorze A.
Definicja 8 Funkcję jednej zmiennej, która ma pochodną w punkcie nazywamy funkcją różniczkowalną w tym punkcie.
Twierdzenie 2 Jeżeli funkcja jest różniczkowalna w punkcie
, to jest ciągła w tym punkcie.
Uwaga 4 Implikacja odwrotna nie zachodzi, tzn. nie jest prawdą, że jeżeli funkcja jest ciągła w punkcie , to jest różniczkowalna w tym punkcie. Przykładem funkcji, która jest ciągła i nieróżniczkowalna w
jest
.
Przykłady
Przykład 1
Korzystając z definicji obliczymy pochodną funkcji w punkcie
Rozw.
Przykład 2
Obliczymy teraz pochodne jednostronne funkcji w punkcie
, gdzie
.
Rozw.
Iloraz różnicowy ma postać:
Korzystając z definicji modułu mamy
Obliczamy teraz
Czyli
zatem nie istnieje pochodna funkcji w punkcie
Przykład 3
Obliczymy pochodną funkcji w dowolnym punkcie
Rozw.
Czyli
Ćwiczenia interaktywne
...
1.2 Reguły różniczkowania
...
Teoria
...
Przykłady
...
1.3 Interpretacja geometryczna pochodnej w punkcie
...
Teoria
...
Przykłady
...
Ćwiczenia interaktywne
...
1.4 Interpretacja fizyczna i ekonomiczna pochodnej w punkcie
...
Teoria
...
Przykłady
...
1.5 Zadania
Film
Film (z teorią)
W tym rozdziale poznamy:
- ?związek pomiędzy monotonicznością funkcji a jej pochodną
- definicję ekstremów lokalnych
- związki pomiędzy istnieniem ekstremów lokalnych a pochodną funkcji
- definicję ekstremów globalnych
- algorytm wyznaczania ekstremów globalnych
Nauczymy się jak
- badać monotoniczność funkcji
- wyznaczać ekstrema lokalne korzystając z pierwszego lub drugiego warunku wystarczającego
- wyznaczać ekstrema globalne
2. Twierdzenia o wartości średniej i wnioski z nich
W tym rozdziale poznamy:
- twierdzenie Rolle'a
- tw. Lagrange'a
- wnioski z tw. L dotyczące monotoniczności
- reguły de l'Hospitala
- tw. Taylora.
Nauczymy się jak
2.1 Twierdzenie Rolle'a i Lagrange'a
...
Teoria
...
Przykłady
...
Ćwiczenia interaktywne
...
2.2 Reguła de l'Hospitala (*)
..
Teoria
Twierdzenie -- reguła de l'Hospitala.
Niech funkcje będą różniczkowalne na pewnym sąsiedztwie punktu
. Jeżeli
to istnieje granica , przy czym
Uwaga 1. Powyższe twierdzenie dotyczy symbolu nieoznaczonego typu , ale przy odpowiedniej zmianie założeń pozostaje prawdziwe dla symbolu
oraz dla granic jednostronnych i granic w
.
Uwaga 2. Regułę można także stosować do pozostałych symboli nieoznaczonych, po sprowadzeniu ich do symbolu lub
w następujący sposób:
Przykłady
Przykład 1
Obliczymy granice funkcji:
a) Zaczynamy od określenia symbolu granicy, aby zdecydować, czy można zastosować regułę de l'Hospitala.
Następnie badamy, czy istnieje granica ilorazu pochodnych:
Na mocy reguły de l'Hospitala otrzymujemy odpowiedź
Zwykle stosując regułę de l'Hospitala stosujemy uproszczony zapis, przedstawiony w rozwiązaniu kolejnego zadania.
c) Określamy symbol badanej granicy:
Symbol granicy jest oznaczony, a zatem w tym przypadku nie można wykorzystać reguły de l'Hospitala. Aby obliczyć granicę należy zastosować odpowiednie twierdzenia arytmetyki granic funkcji:
Na koniec zauważmy, że w tym przypadku
a zatem granica ilorazu pochodnych różni się od badanej granicy.
Przykład 2
Obliczymy granice funkcji:
b) W przypadku tej granicy regułę de l'Hospitala zastosujemy dwukrotnie:
Wykorzystaliśmy tutaj fakt, że .
Przykład 3
Obliczymy granice funkcji:
Rozwiązanie
Podobnie jak w poprzednich przykładach zaczynamy od określenia symbolu badanej granicy
przy czym na mocy twierdzenia o dwóch ciągach.
W tym przypadku nie możemy wykorzystać reguły de l'Hospitala, gdyż
zaś taka granica nie istnieje. Nie oznacza to jednak, że nie istnieje badana granica -- trzeba tylko policzyć ją innym sposobem. Ponieważ
więc na mocy twierdzenia o trzech ciągach
b) W tym przypadku
a zatem stosowanie reguły de l'Hospitala nie jest efektywne. Granicę funkcji możemy jednak obliczyć w inny sposób:
Ćwiczenia interaktywne
Ćwiczenie 1a
W przypadku których z poniższych symboli granic funkcji możemy bezpośrednio zastosować regułę de l'Hospitala?
Ćwiczenie 1b
Określ, czy podany symbol granicy jest oznaczony, czy nieoznaczony oraz czy możemy w takiej sytuacji bezpośrednio zastosować regułę de l'Hospitala:
Ćwiczenie 2
Oblicz podane granice.
Uzupełnij puste pola.
Ćwiczenie 3
Oblicz podane granice. Czy i ile razy stosowałeś regułę de l'Hospitala?
Przeciągnij i upuść poprawne odpowiedzi.
Ćwiczenie 4
Oblicz podane granice. Czy i ile razy stosowałeś regułę de l'Hospitala?
Przeciągnij i upuść poprawne odpowiedzi.
2.3 Zadania
Zadanie 1.
Stosując regułę de l'Hospitala oblicz granice funkcji:
Zadanie 2.
Oblicz granice funkcji:
3. Monotoniczność funkcji, ekstrema lokalne i ekstrema globalne
...
3.1 Badanie monotoniczności funkcji (*)
..
Teoria
..
Przykłady
..
Ćwiczenia interaktywne
...
3.2 Ekstrema lokalne funkcji (*)
...
Przykłady
Przykład 1
Wykażemy, że funkcja określona wzorem nie posiada ekstremów lokalnych.
Funkcja jest wielomianem, zatem dziedziną funkcji jest zbiór
. Obliczamy pochodną funkcji
:
Ponieważ dla
, więc
nie ma punktów stacjonarnych i w konsekwencji nie ma też ekstremów lokalnych (stosujemy wniosek z warunku koniecznego istnienia ekstremum lokalnego).
Przykład 2
Wykażemy, że funkcja określona wzorem nie posiada ekstremów lokalnych.
Obliczamy pochodną funkcji:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji rozwiązując równanie:
Jednakże , zatem
nie ma ekstremów lokalnych.
Przykład 3
Wyznaczymy ekstrema lokalne funkcji określonej wzorem
Zadanie rozpoczynamy od określenia dziedziny funkcji (w tym przypadku ) i zbadania, czy funkcja posiada punkty stacjonarne. Obliczamy pochodną funkcji
:
Rozwiązujemy odpowiednie równanie:
Oba rozwiązania należą do dziedziny funkcji, a zatem ma dwa punkty stacjonarne. Dalej rozstrzygamy o istnieniu ekstremów lokalnych w tych punktach stosując jedną z dwóch metod podanych poniżej.
1 sposób (wykorzystujemy I warunek wystarczający istnienia ekstremum lokalnego)
Badamy, gdzie pochodna funkcji przyjmuje wartości dodatnie, a gdzie ujemne:
![]() |
Stąd wynika, że dla
(a zatem także dla pewnego lewostronnego sąsiedztwa
) oraz
dla
(przedział ten można potraktować jako prawostronne sąsiedztwo
). To oznacza, że
ma w punkcie
maksimum lokalne
Pododnie
dla
oraz
dla
, czyli
ma w punkcie
minimum lokalne.
Metodę tę stosujemy najczęściej wtedy, gdy jednocześnie mamy wyznaczyć przedziały monotoniczności funkcji .
2 sposób (wykorzystujemy II warunek wystarczający istnienia ekstremum lokalnego)
Obliczamy drugą pochodną funkcji :
Ponieważ a zatem
ma w punkcie
maksimum lokalne. Ponadto
co oznacza, że
ma w punkcie
minimum lokalne.
Ostatecznie stwierdzamy, że funkcja posiada dwa ekstrema lokalne: maksimum lokalne w punkcie
o wartości
oraz minimum lokalne w punkcie
o wartości
.
Przykład 4
Wyznaczymy ekstrema lokalne funkcji określonej wzorem
Funkcja jest to przykładem funkcji, dla której szukając ekstremów lokalnych wygodniej jest stosować II warunek wystarczający.
Dziedziną funkcji jest zbiór
. Obliczamy pochodną funkcji
i zapisujemy ją w postaci iloczynowej:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji :
Dalej obliczamy drugą pochodną funkcji :
Ponieważ
zatem ma w punkcie
maksimum lokalne o wartości
. Z kolei
a zatem ma w punkcie
minimum lokalne o wartości
.
Przykład 5
Wyznaczymy przedziały monotoniczności i ekstrema lokalne funkcji określonej wzorem .
Na początek zauważmy, że . Obliczamy pochodną funkcji i zapisujemy ją w postaci iloczynowej:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji :
To oznacza, że funkcja ma dwa punkty stacjonarne. Aby sprawdzić, czy
ma w nich ekstrema lokalne, zastosujemy I warunek wystarczający istnienia ekstremum lokalnego. W tym celu badamy, gdzie pochodna funkcji
przyjmuje wartości dodatnie, a gdzie ujemne:
Stąd wynika, że istnieją sąsiedztwa i
takie, że
dla
oraz
dla
czyli
ma w
minimum lokalne. Podobnie uzasadniamy, że w
istnieje maksimum lokalne.
Uzyskane wyniki i odpowiedź (uwzględniając również przedziały monotoniczności badanej funkcji) najczęściej zapisujemy w postaci tabeli.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Przykład 6
Wyznaczymy przedziały monotoniczności i ekstrema lokalne funkcji określonej wzorem arctg
.
Na początek zauważmy, że . Obliczamy pochodną funkcji
:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji :
Następnie badamy, gdzie pochodna funkcji przyjmuje wartości dodatnie, a gdzie ujemne:
więc ostatecznie
Analogicznie
Uzyskane wyniki zapisujemy w tabeli:
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
Przykład 7
Wyznaczymy przedziały monotoniczności i ekstrema lokalne funkcji określonej wzorem .
Na początek zauważmy, że . Obliczamy pochodną funkcji
:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji :
Jeśli , to mianownik pierwszej pochodnej jest dodatni, a zatem
Analogicznie
Uzyskane wyniki zapisujemy w tabeli:
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
Przykład 8
Wyznaczymy ekstrema lokalne i przedziały monotoniczności funkcji określonej wzorem . Następnie naszkicujemy wykres funkcji
wiedząc dodatkowo, że
,
,
oraz
.
. Obliczamy pochodną funkcji
:
Wyznaczamy punkty stacjonarne funkcji :
Uzyskane wyniki zapisujemy w tabeli:
![]() |
0 | ![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
X | ![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
X | ![]() |
X | ![]() |
![]() |
![]() |
Na podstawie uzyskanych informacji szkicujemy wykres funkcji :
Teoria
Definicja. Załóżmy, że funkcja jest określona na pewnym otoczeniu
punktu
. Mówimy, że
ma w punkcie
maksimum lokalne, jeżeli istnieje otoczenie
, punktu
, takie, że dla wszystkich
Definicja. Załóżmy, że funkcja jest określona na pewnym otoczeniu
punktu
. Mówimy, że
ma w punkcie
minimum lokalne, jeżeli istnieje otoczenie
, punktu
, takie, że dla wszystkich
Uwaga. Jeżeli dla każdego zachodzi nierówność
, to mówimy o maksimum (minimum) lokalnym właściwym.
Twierdzenie - warunek konieczny istnienia ekstremum lokalnego dla funkcji różniczkowalnej. Jeżeli funkcja jest różniczkowalna w punkcie
i ma w tym punkcie ekstremum lokalne, to
Uwaga. Jeżeli , to funkcja
nie ma ekstremum w punkcie
.
Uwaga. Funkcja może mieć ekstremum lokalne jedynie w punkcie , takim że
(gdy jest różniczkowalna w
) lub w punkcie
, w którym funkcja
nie ma pochodnej.
Definicja. Punkty, w których pochodna funkcji się zeruje nazywamy punktami stacjonarnymi tej funkcji.
Twierdzenie - warunek wystarczający istnienia ekstremum lokalnego. Jeżeli funkcja jest ciągła na pewnym otoczeniu
i różniczkowalna na sąsiedztwie
punktu
oraz
lub
to funkcja ma w punkcie
ekstremum lokalne właściwe. Jest to maksimum lokalne w przypadku (1), minimum lokalne gdy zachodzi warunek (2).
Twierdzenie - drugi warunek wystarczający istnienia ekstremum lokalnego. Jeżeli funkcja jest dwukrotnie różniczkowalna na pewnym otoczeniu punktu
oraz
to funkcja ma w punkcie
ekstremum lokalne właściwe, przy czym jest to maksimum lokalne,
jeżeli , minimum lokalne, gdy
.
Ćwiczenia interaktywne
Przyporządkuj podane funkcje do odpowiedniej grupy.
Ćwiczenie 1
Jeśli jest funkcją, której wykres przedstawia poniższy rysunek, to
Ćwiczenie 2
Przyporządkuj podane funkcje do odpowiedniej grupy.
...
Ćwiczenie 1a
Ćwiczenie 1b
Ćwiczenie 3
Uzupełnij przeciągając poprawne odpowiedzi.
Z informacji zawartych w powyższej tabeli wynika, że
Ćwiczenie 4
Wybrane informacje o pierwszej i drugiej pochodnej pewnej dwukrotnie różniczkowalnej funkcji zawarte są w poniższej tabeli. Uzupełnij trzeci wiersz tabeli.
Zawartość pustych pól w tabeli możesz zmienić poprzez kliknięcie.
Ćwiczenie 5
Czy funkcja posiada ekstrema lokalne we wskazanych punktach? Uzasadnij odpowiedź.
Ćwiczenia interaktywne, cz.2
Ćwiczenie 6
Niech Informacje o pierwszej pochodnej funkcji
zawarte są w poniższej tabeli. Uzupełnij trzeci wiersz tabeli.
Zawartość pustych pól w tabeli możesz zmienić poprzez kliknięcie.
Te rysunki mogą przedstawiać wykres funkcji :
Ćwiczenie 7
Niech Informacje o pierwszej pochodnej funkcji
zawarte są w poniższej tabeli. Uzupełnij trzeci wiersz tabeli.
Zawartość pustych pól w tabeli możesz zmienić poprzez kliknięcie.
3.3 Ekstrema globalne funkcji
...
Teoria
...
Przykłady
...
Ćwiczenia interaktywne
...
3.4 Zadania
Zadanie 1
Wyznacz ekstrema lokalne i przedziały monotoniczności funkcji określonej wzorem:
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w każdym z przedziałów:
,
w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów: ,
,
malejąca w przedziale , w punkcie
funkcja ma minimum lokalne, o wartości
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w całej swojej dziedzinie.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w przedziale
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów:
,
, rosnąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w przedziale
, w punkcie j
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w przedziale
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
.
Zadanie 2
Wyznacz asymptoty, ekstrema lokalne, przedziały monotoniczności oraz naszkicuj wykres funkcji określonej wzorem:
Wskazówka: Asymptotę pionową wykres funkcji może posiadać w punkcie
, ukośną w
,
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja ma asymptotę pionową obustronną
, asymptotę ukośną
w
i w
. Funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów:
,
, rosnąca w każdym z przedziałów:
,
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
, w punkcie
funkcja ma minimum lokalne,
.
Wskazówka: Asymptotę ukośną wykres funkcji może posiadać w
, asymptoty pionowej wykres funkcji
nie posiada.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór . Funkcja ma asymptotę poziomą
w
. Funkcja jest rosnąca w przedziale
, malejąca w przedziale
, w punkcie
funkcja ma maksimum lokalne,
.
Wskazówka: Asymptotę pionową wykres funkcji może posiadać w punktach:
,
, asyptotę ukośną wykres funkcji może posiadać w
.
.
Odpowiedź: Dziedziną funkcji jest zbiór .
Funkcja ma asymptotę pionową obustronną .
Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów ,
, malejąca w przedziale
,
w punkcie funkcja ma maksimum lokalne,
.
4. Wypukłość, wklęsłość funkcji, punkty przegięcia
,,,
4.1 Punkty przegięcia wykresu funkcji
...
Teoria
...
Przykłady
...
Ćwiczenia interaktywne
Ćwiczenie 2
Przyporządkuj podane funkcje do odpowiedniej grupy.
...
4.2 Badanie wklęsłości i wypukłości wykresu funkcji
...
Teoria
...
Przykłady
...
Ćwiczenia interaktywne
Ćwiczenie 0
Dokończ poprawnie zdanie wybierając jedną z odpowiedzi.
Zobacz podpowiedź:
Ćwiczenie 1
Zastanów się, które rysunki przedstawiają wykresy funkcji wypukłej/wklęsłej na poszczególnych przedziałach dziedziny.
Ćwiczenie 2
Dokończ zdanie wybierając poprawne odpowiedzi.
Ćwiczenie 3
Uzupełnij luki.
Ćwiczenie 4
Druga pochodna funkcji dana jest wzorem
.
Ćwiczenie 4a
Dany jest wykres drugiej pochodnej funkcji . Dopasuj własności: wypukła/wklęsła do poszczególnych fragmentów wykresu.
Ćwiczenie 4b
Druga pochodna funkcji jest dodatnia dla
. Zastanów się, czy funkcja może mieć wykres przedstawiony poniżej.
Ćwiczenie 4c
Druga pochodna funkcji jest ujemna w całej dziedzinie. Zastanów się, czy funkcja może mieć wykres przedstawiony poniżej.
Ćwiczenie 5
Wiedząc, że funkcja jest różniczkowalna w punkcie
, uzupełnij trzeci wiersz tabeli.
Zawartość pustych pól w tabeli możesz zmienić poprzez kliknięcie.
Ćwiczenie 6
Wybrane informacje o drugiej pochodnej pewnej funkcji zawarte są w poniższej tabeli.
Wybierz rysunki mogące przedstawiać wykres funkcji .
Przenieś wybrane rysunki do obszaru znajdującego się nad nimi.
Ćwiczenie 7
Wybrane informacje o drugiej pochodnej pewnej dwukrotnie różniczkowalnej funkcji zawarte są w poniższej tabeli. Uzupełnij trzeci wiersz tabeli.
Zawartość pustych pól w tabeli możesz zmienić poprzez kliknięcie.
4.3 Zadania
...
5. Badanie przebiegu zmienności funkcji
...
Teoria
...
Przykłady
Przykład 4
Stół bilardowy ma następujący kształt (bandy są w kształcie parabol). Gracz ma
możliwość ustawienia bili w dowolnym miejscu na linii łączącej wierzchołki parabol. Jego zadanie polega na traeniu do pokazanego otworu przy wykorzystaniu dokładnie jednego odbicia od bandy. Zakładając, że ustawił bilę w konkretnym miejscu, w którym kierunku powinien uderzyć?
Przykład 5
z zerami
bez zer
Ćwiczenia interaktywne
Ćwiczenie 2
Oblicz podane granice.
Uzupełnij puste pola.