Energia potencjalna grawitacji i sprężystości
Typowym zagadnieniem w kinematyce jest swobodny ruch ciała w polu grawitacyjnym. Ruch nazywamy swobodnym, gdy na ciało nie działają inne siły poza ciążeniem grawitacyjnym. O położeniu i prędkości w dowolnej chwili decydują warunki początkowe, czyli miejsce startu, wartość i kierunek prędkości ciała. W ogólnym przypadku wyznaczenie, np. prędkości końcowej wymaga trochę wysiłku. Zasada zachowania energii może znacznie przyspieszyć rozwiązanie.
Obliczmy dla przykładu prędkość, z jaką upada na ziemię kamyk rzucony z prędkością
ukośnie w górę z wysokości
.

Jeżeli energia mechaniczna ma być zachowana, to znaczy, że ma stałą wartość w dowolnym momencie ruchu, czyli w szczególności energia tuż po wyrzuceniu
równa się energii tuż przed upadkiem 
Na energię początkową składa się energia kinetyczna związana z prędkością
oraz energia potencjalna grawitacji związana z wysokością
. Energia końcowa to tylko energia kinetyczna wynikająca z prędkości
, tutaj wysokość jest równa zeru, zatem
gdzie
jest masą kamyka. Stąd można otrzymać wzór na prędkość końcową
Warto zauważyć, że wartość prędkości końcowej nie zależy od kierunku, w jakim kamyk został rzucony. Taki sam wynik dostaniemy, gdy zostanie rzucony pionowo w dół, pionowo w górę, poziomo i pod każdym innym kątem.
Prędkość jest wielkością wektorową, zatem powinniśmy również podać kierunek prędkości końcowej. Można to zrobić wyznaczając kąt, jaki tworzy ta prędkość z poziomem. Do tego jednak potrzebny będzie kąt, pod jakim wyrzucony został kamyk
.
Z rysunku widać, że
ale prędkość pozioma nie zmienia się, ponieważ w poziomie nie działają na kamyk żadne siły, zatem

Z kolei
można wyznaczyć ze wzoru
zatem podstawiając
i
do wzoru (1) dostaniemy







