Współczynnik tarcia - statyczny

Wyobraź sobie, że na płaskiej powierzchni leży klocek. Między klockiem a powierzchnią występuje tarcie.

    

Co się stanie jeśli do klocka przyłożymy małą poziomą siłę F?

Oczywiście pojawi się tarcie T probujące przeciwstawić się tej sile F.

   

Jak duże będzie to tarcie?

O ile siła nie będzie zbyt duża to wartość siły tarcie będzie równa wartości siły f

\vec T = -\vec F 

   

Simulation created with EJS 6.0 (http://www.um.es/fem/EjsWiki.)

W gruncie rzeczy siła tarcia \vec T jest w tym wypadku reakcją na siłę \vec F. Dlatego właśnie siły są równe co do wartości lecz przeciwnie skierowane.

Takie tarcie nazywamy tarciem statycznym.

    

Czy tak będzie dla dowolnie dużej siły \vec F?

Oczywiście nie. Okazuje się, że siła tarcia statycznego ma swoją górną granicę T_{max}

T_{max} = f_s R

gdzie 

  • f_s jest współczynnikiem tarcia statycznego
  • R jest siła reakcji podłoża

Pamiętaj

Wzór T_{max} = f_s R to generalnie nie jest wzór na siłę tarcia

To jest wzór określający jaka jest maksymalna wartość siły tarcia statycznego

   

Współczynnik tarcia statycznego f_s używany jest wyłącznie w takich sytuacjach jak ta powyżej,

czyli w sytuacjach gdy trące powierzchnie nie przesuwają się wzgledem siebie.

Jeśli siła F okaże sie większa od maksymalnej wartości siły tarcia statycznego T_{max} wtedy ciało ruszy ponieważ siła netto działająca na klocek F_{netto} będzie większa od zera.

F_{netto} = F - T_{max} > 0

Ale o ty już w następnym etapie.