Niepewność eksperymentatora
Niepewność eksperymentatora wynika z ilościowej oceny niepewności wyniku będąca konsekwencją złej widoczności wskazówki, skali lub szybkich zmian wskazań. Osoba dokonująca odczytu w takiej sytuacji sama musi ocenić wartość niepewności pomiarowej.
| Przykład |
|
Woltomierzem cyfrowym o dokładności (niepewności wzorcowania) \(0,005\ V\) zmierzono napięcie generowane przez wiązkę mikrofal. Wskutek zakłóceń ostania cyfra na mierniku cyfrowym zmienia swoją wartość dając wartości napięcia z przedziału \(1,72-1,76 \ V\). W tej sytuacji odczytem jest wartość średnia czyli \(U=1,74 \ V\). Za niepewność eksperymentatora należy przyjąć połowę przedziału czyli \(0,02 \ V\). Ale należy pamiętać o dokładności przyrządu i wynikającej z niej niepewności pomiarowej - niepewności wzorcowania. W tym przypadku, jak było na powiedziane wstępie, niepewność wzorcowania wynosi \(0,005 \ V\). Tak więc niepewność maksymalna dla tego pojedynczego pomiaru jest sumą niepewności wzorcowania i niepewności eksperymentatora. \(\Delta U=0,02 \ V \ + \ 0,005 \ V \ = 0,025 \ V\) Wynik końcowy ma więc postać: \(U=(1,740±0,025) \ V\) |