6. Badanie przebiegu zmienności funkcji
Przykłady
Przykład 1
Zbadamy przebieg zmienności funkcji .
Rozwiązanie
1. Dziedziną funkcji jest zbiór
.
2. Obliczamy granice w punktach brzegowych dziedziny i wyznaczamy asymptoty funkcji :
Zatem prosta o równaniu jest asymptotą poziomą funkcji w
i
.
Funkcja nie ma asymptot pionowych.
3. Wyznaczymy ekstrema i przedziały monotoniczności funkcji . Obliczamy w tym celu pochodną funkcji.
Wyznaczymy punkty stacjonarne funkcji:
Punkt ten należy do dziedziny funkcji.
Wyznaczymy teraz przedziały monotoniczności funkcji. Zauważmy najpierw, że dla każdego
, zatem znak funkcji pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
. Mamy więc:
Uwzględniając dziedzinę funkcji wnioskujemy, że funkcja jest malejąca na przedziale , rosnąca na przedziale
.
Korzystając z I warunku wystarczającego istnienia ekstremum funkcji wnioskujemy, że w punkcie funkcja ma minimum lokalne, przy czym
.
4. Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości oraz punkty przegięcia funkcji . Obliczamy w tym celu drugą pochodną funkcji.
Wyznaczymy wartości , dla których funkcja może mieć punkt przegięcia:
Obie wartości należą do dziedziny funkcji.
Zauważmy, że dla każdego
, zatem znak funkcji drugiej pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
.
Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości funkcji:
Dziedziną funkcji jest zbiór , stąd funkcja jest wypukła na przedziale
, wklęsła na przedziałach
,
. Punkty
,
są punktami przegięcia funkcji.
5. Tabelka przebiegu zmienności funkcji .
Przykład 2
Zbadamy przebieg zmienności funkcji .
1. Dziedziną funkcji jest zbiór
.
2. Obliczamy granice w punktach brzegowych dziedziny i wyznaczamy asymptoty funkcji :
Zatem funkcja ma asymptotę pionową prawostronną
,
Zatem prosta o równaniu jest asymptotą poziomą funkcji
w
.
3. Wyznaczymy ekstrema i przedziały monotoniczności funkcji . Obliczamy w tym celu pochodną funkcji.
Wyznaczymy punkty stacjonarne funkcji:
Punkt ten należy do dziedziny funkcji.
Wyznaczymy teraz przedziały monotoniczności funkcji. Zauważmy najpierw, że dla każdego
, zatem znak funkcji pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
. Mamy więc:
Uwzględniając dziedzinę funkcji wnioskujemy, że funkcja jest rosnąca na przedziale , malejąca na przedziale
.
Korzystając z I warunku wystarczającego istnienia ekstremum funkcji wnioskujemy, że w punkcie funkcja ma maksimum lokalne, przy czym
.
4. Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości oraz punkty przegięcia funkcji . Obliczamy w tym celu drugą pochodną funkcji.
Wyznaczymy wartości , dla których funkcja może mieć punkt przegięcia.
Wyznaczona wartość należy do dziedziny funkcji.
Zauważmy, że dla każdego
, zatem znak funkcji drugiej pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
.
Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości funkcji :
Uwzględniając dziedzinę funkcji otrzymujemy, że funkcja jest wklęsła na przedziale
, wypukła na przedziale
, punkt
jest punktem przegięcia funkcji.
5. Tabelka przebiegu zmienności funkcji
6. Wykres funkcji
Przykład 3
Zbadamy przebieg zmienności funkcji .
1. Dziedziną funkcji jest zbiór
.
2. Obliczamy granice w punktach brzegowych dziedziny i wyznaczamy asymptoty funkcji :
Funkcja nie ma asymptot pionowych.
Asymptoty ukośne () - mogą istnieć w nieskończonych krańcach dziedziny funkcji. W
mamy:
Zatem prosta o równaniu jest asymptotą ukośną funkcji w
.
Zatem prosta o równaniu jest asymptotą ukośną funkcji w
.
Podsumowując otrzymujemy, że prosta o równaniu jest asymptotą ukośną funkcji w
, prosta prosta o równaniu
jest asymptotą ukośną funkcji w
.
3. Wyznaczymy ekstrema i przedziały monotoniczności funkcji . Obliczamy w tym celu pochodną funkcji.
Wyznaczymy punkty stacjonarne funkcji.
Każdy z wyznaczonych punktów należy do dziedziny funkcji.
Wyznaczymy teraz przedziały monotoniczności funkcji. Zauważmy najpierw, że dla każdego
, zatem znak funkcji pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
. Mamy więc:
Zatem funkcja jest malejąca na każdym z przedziałów ,
, rosnąca na przedziale
. Korzystając z I warunku wystarczającego istnienia ekstremum funkcji wnioskujemy, że w punkcie
funkcja ma minimum lokalne, przy czym
.
W punkcie funkcja ma maksimum lokalne, przy czym
.
4. Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości oraz punkty przegięcia funkcji . Obliczamy w tym celu drugą pochodną funkcji.
Wyznaczymy wartości , dla których funkcja może mieć punkt przegięcia.
Wyznaczona wartość należy do dziedziny funkcji.
Zauważmy, że dla każdego
, zatem znak funkcji drugiej pochodnej będzie taki sam jak znak wyrażenia
.
Wyznaczymy przedziały wypukłości i wklęsłości funkcji:
Zatem funkcja jest wypukła na przedziale
, wklęsła na przedziale
, w punkcie
funkcja ma punkt przegięcia.
5. Tabelka przebiegu zmienności funkcji
6. Wykres funkcji