4.2 Ekstrema lokalne funkcji (*)
Teoria
Mówimy, że funkcja ma w punkcie
maksimum lokalne, jeżeli istnieje zawarte w dziedzinie funkcji
otoczenie
punktu
takie, że dla wszystkich
Mówimy, że funkcja ma w punkcie
minimum lokalne, jeżeli istnieje zawarte w dziedzinie funkcji
otoczenie
punktu
takie, że dla wszystkich
Jeżeli dla każdego zachodzi nierówność
, to mówimy o maksimum (minimum) lokalnym właściwym.
Jeżeli funkcja jest różniczkowalna w punkcie
i ma w tym punkcie ekstremum lokalne, to
Funkcja może mieć ekstremum lokalne jedynie w punkcie , takim że
(gdy jest różniczkowalna w
) lub w punkcie
, w którym funkcja
nie ma pochodnej.
Punkty, w których pochodna funkcji zeruje się nazywamy punktami stacjonarnymi tej funkcji.
Jeżeli funkcja jest ciągła na pewnym otoczeniu
i różniczkowalna na sąsiedztwie
punktu
oraz
lub
to funkcja ma w punkcie
ekstremum lokalne właściwe. Jest to maksimum lokalne w przypadku 1, minimum lokalne gdy zachodzi warunek 2.
Jeżeli funkcja jest dwukrotnie różniczkowalna na pewnym otoczeniu punktu
oraz
to funkcja ma w punkcie
ekstremum lokalne właściwe, przy czym jest to maksimum lokalne, jeżeli
, minimum lokalne, gdy
.