Gdy energia mechaniczna nie jest zachowana. Zasada zachowania energii.

1. Pedałujący rowerzysta na poziomej nawierzchni zwiększa swoją energię kinetyczną pozostawiając potencjalną na

niezmieniony poziomie. Siła, jaką działa na pedały rowerzysta, jest siłą niezachowawczą.

Obraz

Resetuj rozmiar

Zamknij to okno

2. Spadochroniarz opada ze stałą prędkością. Energia potencjalna maleje, kinetyczna pozostaje stała. Całkowita energia się zmniejsza, zatem siła oporu powietrza jest siłą niezachowawczą.

3. Hokeista jadący pasywnie na lodowisku porusza się coraz wolniej. Jego energia kinetyczna, a więc i całkowita zmniejsza się – siła tarcia łyżew o lód jest siłą niezachowawczą.

4. Kurier wniósł paczkę na trzecie piętro, po czym zniósł ją z powrotem. Wykonał pracę na drodze zamkniętej, ale nie była to praca równa 0. Siła mięśni użyta przez kuriera do wchodzenia i schodzenia nie jest siłą zachowawczą.

5. Ta sama paczka mogła być przetransportowana w inny sposób – idealnej windzie towarowej z przeciwwagą o masie równej masie transportowanej paczki. Wówczas siłą przemieszczającą paczkę i przeciwwagę byłaby siła grawitacji, która jest siłą zachowawczą. Jakaś niewielka siła niezachowawcza byłaby potrzebna tylko do wprawienia windy w ruch i jej zatrzymania. Praca tej siły byłaby niezależna od piętra.

Wniosek:

Siła ludzkich mięśni, siła jaką działają silniki, to nie są siły zachowawcze.

Siły oporu ośrodka (opór powietrza, wody) i siły tarcia nie są siłami zachowawczymi.